مقدس نجف به مزدوران رضاشاه حمله ور شده و حرم حضرت اميرمؤمنان عليه السلام را از وجود آنها پاك مىكند . يكى از بستگان شهيد در اين خصوص مى گويد : « شاه ملعون ، مريض شده بود . اطرافيان شاه و ساواك براى شفاى او برنامهء دعا ، در شب جمعه ، در حرم حضرت امير مؤمنان ترتيب دادند ، براى انحراف اذهان اينكه شاه به مذهب و برنامه‌هاى مذهبى پايبند است و به دعا و نيايش ايمان و اعتقاد دارد . پيروان امام هنگامى كه از اين جريان آگاهى يافتند ، تصميم گرفتند كه جلسه‌هاى شاه پرستان را به هم بزنند . به همين منظور شهيد حسينى با جمعى از دوستان به حرم مطهر رفت . تنها شهيد حسينى و جناب آقاى محتشمى وارد حرم مىشوند . شهيد حسينى به سردسته‌ى آنها مىگويد : چرا در حرم حضرت على و در خانهء او براى شاه ملعون دعا مىكنيد كه با مقاومت آنان روبرو مىشود ؛ لذا شهيد به آن ساواكى حمله كرده و سر و صورت او را خونين ساخت . و در پى اين عمل ، مأمورين عراقى او را دستگير كردند و با خود بردند . مرحوم امام ، آقا مصطفى و آقاى فرقانى از جريان آگاه شدند ؛ لذا آقا مصطفى با افراد مؤمنى كه در دستگاه كار مىكردند دوست بودند ، تلفنى صحبت كرده و در پى صحبت هاى مكرر ، بعد از يك شبانه روز ، حسينى را از زندان بيرون آوردند . شهيد حسينى نيز به علت سخت گيرى رژيم شاه نسبت به طلاب ايرانى ، مدتها رابط امام از خارج به داخل و هم سنگر مجاهدانى همچون حضرت آيت اللّه خامنه‌اى ( دام ظله العالى ) و آقاى هاشمى رفسنجانى و شهيد بهشتى در ايران بود . شهيد حسينى و ائتلاف هشت گروه شيعى سيد حسين حسينى براى به وجود آوردن ائتلاف در بين احزاب شيعه بى وقفه تلاش كرد . او جبهه‌اى واحد ، تحت نام « شوراى ائتلاف اسلامى افغانستان » به وجود آورد و خود به عنوان نمايندهء سازمان و همچنين به عنوان « رئيس كميسيون